Friday, July 28, 2006

തമസ്സ്

തമസ്സാണിവിടം തമസ്സാണിവിടം
തമസ്സാണീ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും.
തമസ്സില്‍ പെട്ടുഴലുന്നു ഞാനുമെന്‍ മക്കളുമെന്ന്,
മാറത്തടിച്ചലറിക്കരയുന്നു ധരിത്രിയും.
മറച്ചുവോ തുറുങ്കിലടച്ചുവോയെന്നര്‍ക്കനെ;
കരി, കാള ക്കൂട്ടങ്ങളാം മുകില്‍.

പച്ചക്കസവില്‍ പൊതിഞ്ഞ വനമെല്ലാം,
ശുഷ്കിച്ചു നില്‍ക്കുന്നൊരു ശവകുടീരം കണക്കെ,
നിറകുംഭങ്ങള്‍ പേറി തളര്‍ന്ന വയലേലയിതാ-
വറ്റി വരണ്ടു കിടക്കുന്നു നീളെ.

കത്തിക്കുന്നു കരിക്കട്ടകളാകുന്നെന്‍ വധുക്കളെ‍,
പുത്തന്‍ ചേലയുടേ പുതുമണം മാറും മുന്‍പേ
കത്തിക്കരിയുന്ന മാംസക്കഷണങ്ങള്‍ക്കിടയിലായ്;
തപ്പിനോക്കുന്നോമന തന്നമ്മിഞ്ഞ പാലിനായ്.

ചന്ദനഗന്ധം വീശൂം ആരാധാനലായനങ്ങളിന്നിതാ-
ചീഞ്ഞ മാംസത്തില്‍ കൂനയില്‍ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
ശീവേലി തൊഴുവാന്‍ ശ്രീ കോവിലെത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍-
പുറപ്പെട്ടു ദേവിയും, തിരുവാഭരണവും ശീമക്കപ്പലില്‍

വെണ്മയേറുന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍ക്കിടയിലായ്
സഞ്ചരിക്കുന്നു കഠാരയും വടിവാളും.
കുന്നുകൂടിയ അസ്ഥികള്‍ക്ക് മുകളിലായ്
വിജയഭേരി മുഴക്കുന്നു ദ്വാരപാലകര്‍.

അഴിച്ചുമാറ്റുന്നെന്‍ വസ്ത്രങ്ങളോരോന്നായ്
ഭംഗില്‍ നീന്തുന്ന യുവതലമുറ.
അര്‍ദ്ധനഗ്നയായ് കേഴുന്നൂ ജനനി വീണ്ടും
തമസ്സാണിവിടം, തമസാണിവിടം തമസ്സാണെന്‍ ചുറ്റിലും.