Sunday, August 06, 2006

പകലിന്റെ ദു:ഖം

ഒരു പുലര്‍ക്കാലവേളയിലുണര്‍ന്നു ഞാനെന്‍
പുലരിയെ പുല്‍കി നടന്നു നീങ്ങവെ-
കിരണങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിയ വീഥിയിലൂടെ
കുളിര്‍മ പുല്‍കിയ ചോലയിലൂടെ,
തളിര്‍മ നല്‍കുമെന്‍ മനസ്സിലൂടെ,
കുളിരു കൊരിടുന്ന സന്ധ്യയെയോര്‍ത്ത്‌-
മഞ്ഞില്‍ പുതഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സന്ധ്യേ!
എന്നെനിയെനിക്കിനി കാണുവാനാകും?
കാത്തിരിക്കുന്നു നിന്നെ ഞാനോമലേ
കാട്ടുമുല്ലയുടെ സ്വപ്നവും പേറി.
കാട്ടിലെ കുയില്‍ പാടിയ ശ്രുതികളില്‍
താളത്തിനൊത്തു ന്രര്‍ത്തമാടിയ മയിലുകള്‍
‍മയിലിലെ പീലി വര്‍ണ്ണങ്ങളൊക്കെയും
സ്വന്തമല്ലെന്നോര്‍ത്തു നൊംബ്ബരപ്പെട്ടു ഞാന്‍
‍വിണ്ണില്‍ വിരിഞ്ഞ മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ടിലെ
വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ നീന്തിത്തുടിക്കവെ
വിണ്ണില്‍ അഴിഞ്ഞ നിന്‍ കാര്‍മുടിക്കുള്ളില്‍ നിന്ന്-
യെത്തി നോക്കിയ തിങ്കളെ കാണവെ
പെയ്തിറങ്ങിയ മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കുള്ളിലായ്‌
പെയ്തിറങ്ങിയെന്‍ മോഹവും സ്വപ്നവും.

4 Comments:

Blogger വിശാല മനസ്കന്‍ said...

“‍വിണ്ണില്‍ വിരിഞ്ഞ മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ടിലെ
വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ നീന്തിത്തുടിക്കവെ
വിണ്ണില്‍ അഴിഞ്ഞ നിന്‍ കാര്‍മുടിക്കുള്ളില്‍ നിന്ന്-
യെത്തി നോക്കിയ തിങ്കളെ കാണവെ
പെയ്തിറങ്ങിയ മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കുള്ളിലായ്‌
പെയ്തിറങ്ങിയെന്‍ മോഹവും സ്വപ്നവും“

വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

9:59 PM  
Blogger മുസാഫിര്‍ said...

കവിതയെപ്പറ്റി പറയാനുള്ള വിവരമൊന്നുമില്ല.എന്നാലും വായിച്ചപ്പോള്‍ നന്നായിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നി.അക്ഷരതെറ്റുകള്‍ ഒഴിവാക്കന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ നല്ലതാണ്.

4:44 AM  
Blogger കൈത്തിരി said...

ഈ കിളിക്കൂട്ടിലേക്ക്‌ നടാടെയാണ്‌, പേരു യോജ്യമോ? വിമര്‍ശിക്കാന്‍ വിവരം വേണമെന്നതിനാല്‍ മുതിരുന്നില്ല... വീഥിയും, ചോലയും, സന്ധ്യയും, ങ്‌ഹും.... ചേലുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍... വീണ്ടുമെഴുതൂ, വീണ്ടും വരാം...

5:23 AM  
Blogger കൈത്തിരി said...

അയ്യൊ, "പേരു യോജ്യമോ?" എന്നു ചോദിച്ചത്‌, കവിതയുടെ പേരാണു കേട്ടൊ....

5:25 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home